| یک شنبه 5 تیر 1401   aa | |
 
شنبه 05 آبان 1397
کد خبر: 5392
تعداد بازدید: 1952

ارمغان مهر برای مناطق محروم

ارمغان مهر برای مناطق محروم
گزارشی از اجرای طرح ارمغان مهر در مناطق محروم اهواز به مناسبت آغاز سال تحصیلی

ارمغان مهر برای مناطق محروم

گزارشی از اجرای طرح ارمغان مهر در مناطق محروم اهواز به مناسبت آغاز سال تحصیلی

 

بوی ماه مهر که به مشام می رسد، آنهایی که در هیاهوی زمانه فراموش شده اند، چشم انتظار دست های مهربانی هستند که مرهمی بر زخم های آنها باشد. زخمی که از زمانه و روزگار دیده اند.

هلال احمری که باشی، تابلوی بشردوستی و تسکین آلام بشری در دست توست. تو را به نام انسان دوستی می شناسند. با آن خنده های ملیح نور امید در شب های تار محرومان. چشم هایی که همیشه منتظرند، برای دیدنت لحظه شماری می کنند و تو برای نشاندن غنچه لبخند بر لبانشان سر از پا نمی شناسی. پاییز که فرا می رسد، مهر را برای آن چشم های منتظر به ارمغان می آورد. ارمغانی از جنس بشردوستی. یکی از وظایف سازمان داوطلبان جمعیت هلال احمر، ارائه خدمات حمایتی به نیازمندان آسیب پذیر و آسیب دیدگان با جذب مشارکت افراد خیر و استفاده از توان داوطلبی است. حالا مدت هاست که آن چشم های منتظر به دست های تو عادت کرده اند. دست هایی که می بخشند.

 

ارمغان مدرسه

طرح ارمغان مهر از طرح ها و برنامه های جمعیت هلال احمر است که در قالب تهیه لوازم التحریر و نوشت افزار و با هدف حمایت از دانش آموزان بی بضاعت توسط داوطلبان جمعیت هلال احمر اجرا می شود. مهر امسال نیز برای کودکان و خانوارهای مناطق محروم و کم برخوردار اهواز ارمغان لبخند بود. به رسم هرسال واحد داوطلبان جمعیت هلال احمر اهواز با اجرای طرم ارمغان مهر شادی را به خانواده های کم برخوردار هدیه کرد و لبخند را روی لبان کودکان شان نشاند.

مسئول واحد داوطلبان جمعیت هلال احمر اهواز در این خصوص می گوید: امسال 2700 بسته فرهنگی، آموزشی و 200 بسته بهداشتی میان 1200 خانوار مناطق محروم و کم برخوردار این شهر توزیع کرده ایم.

 

ارمغانی از جنس بشردوستی و تسکین آلام بشری

مهدی طهماسبی با بیان این که این بسته ها شامل نوشت افزار و ست کمک های اولیه بودند می افزاید: زرگان، کوی سیاحی، 400 دستگاه، منبع آب، شهرک دانشگاه و کوی علوی مناطقی بودند که این بسته ها در آنها توزیع شد.

وی با اشاره به همکاری 18 امدادگر امسال در توزیع این بسته ها با هلال احمر اهواز، بیان می کند: برگزاری کارگاه های آموزشی خودمراقبتی از دیگر برنامه های ما بود.

حالا انتظار جای خود را به برق شادی در چشمان کودکان همیشه منتظر داده است. برق شادی که ارمغان مهر است. ارمغانی از جنس بشردوستی و تسکین آلام بشری.

 

نشانی...

زن با اندوهی بسیار به کیف پاره دختر و پسر کوچکش فکر می کرد و به پس اندازی که تمام شده بود و نیز به فرزندان یتیمش که همه دانش آموز بودند و بااین حال، باید با دست خالی به مدرسه می رفتند. قرار بود بعد از مهرماه، به خانه همسایه ای برود تا کارهایشان را انجام دهد و دستمزد اندکی بگیرد، اما تا آن روز چگونه باید کیف و کفش و لوازم مدرسه بچه هایش را جور کند. ده روز به آغاز مهر مانده بود. قطره اشکی از چشمانش فروچکید و زیر لب گفت: خدایا! به بی کسی و نداری ما رحم کن؛ خودت روزی این بچه ها را برسان... دقایقی بعد، زنگ در به صدا درآمد. چند نفر با یک لباس آشنا پشت در بودند. کیف و کفش نو، لوازم التحریر و دفترهای خوشکل و کلی چیز قشنگ برای مدرسه دستشان بود. از هلال احمر آمده بودند و دیدم که دست خداوند از آستین این انسان ها بیرون آمده بود.

 

لحظه های عاشقی!

هنگامی که پای صحبت های داوطلبان بنشینی، از برنامه های مختلف صحبت می کنند، نظر می دهند، نقد می کنند و حتی اعتراض هم. ولی وقتی به برخی از برنامه‌ها می‌رسند، حالشان دگرگون می شود، رخسارشان رنگ می بازد، گویی با عاشقانی تمام، روبرو شده ای! می گویند: طرح های داوطلبی همه خوبند! ولی برخی از طرح‌ها  با بقیه متفاوت هستند.

یکی از این طرح‎‌ها ارمغان مهر است. بوی امام علی(ع) می دهد این برنامه! احساس می کنی پا جای پای این وجود مقدس می گذاری برای خدمت به مستمندان! سبک می شوی! همین که در کوچه پس کوچه های بی کسی به در خانه کسانی می روی که ناخواسته در انتظار کمک تو هستند، عجله ات برای رسیدن بیشتر می شود.

یکی از داوطلبان اهوازی می گوید: ارمغان مهر یکی از طرح های جامع، وسیع و زیباست که تأثیرش را به کرات در سال های متمادی دیده و شنیده ام. ارمغان مهر یک محک است برای من! یک آزمایش، یک امتحان و یک ارزیابی! من پس از اجرای هر پروژه وقتی به منزل می روم، با خود فکر می کنم که آیا توانسته ام گره ای از گره های متعدد جامعه نیازمند را باز کنم یا نه؟ آیا این فعالیت امروز ما مورد قبول درگاه حضرت احدیت واقع شده یا خیر؟ آیا می توانم این راه را ادامه دهم یا نه و بسیاری از این سوالات و اینکه چه تأثیری روی من داشته است؟ آیا صفات و خصلت هایی شبیه قناعت، امداد به دیگران، انفاق، تواضع و فروتنی در منِ داوطلب، تقویت شده است یا خیر؟ به تعبیر دیگر یک خود ارزیابی و خودآزمایی است برای ادامه حیات و آیا این تأثیر کمی در زندگی من است؟ وقتی یاد دعای خیر آن نیازمند و خنده ملیحش می افتم، به ناگاه به تمامی این سؤالات، پاسخ داده می شود و دست آخر هم آرامشی که بسیار دل انگیز است.

 

تندیس استقامت

سخن در مورد کسانی است که بشردوستی سرلوحه زندگیشان بوده است و تمامی هست و نیست خویش را برای این آرمان بزرگ بشری تقدیم نموده و می نمایند. آنان که امدادگری را فراتر از زمان و مکان دریافته اند و در این راه ملامت هیچ ملامت کننده ای، ذره ای تردید و کوچکترین خللی بر عزم استوارشان وارد نمی سازد؛ چون باورشان، با بشردوستی بارور شده است. کسانی که دمی از آنات عمرشان را بی دغدغه خدمت نگذرانده اند.

 

و اینک...

در شگفتم که این جاری دریای عاطفه در وجودت از کجا آمده است؟! این خورشید روشن ایمان در آسمان زندگیت، متحیرم ساخته است. به تو که می رسم، وزش نسیم فداکاری و ایثارت را بر تن همنوعان نیازمندت را می بینم. تو از چشمه سار ایمانِ آسمانیِ کدام وجود مه جبین، سیراب شده ای که این گونه در فراسوی خیال، هستی خود را در مکتب جود و سخاوت به بخشش رسانده ای؟! تو که باشی، درد از درون درماندگان رخت می بندد و بیچارگی از آسمان زندگیشان پر می کشد...

همیشه باش!

 

گزارش: مهدی ربیع، مجتبی طحان  



طراحی و پیاده سازی: راد وب